The Rock

Neen, niet Dwayne Johnson, de acteur…

Ook niet het Nicolas Cage-vehicle over Alcatraz…

 

Maar wel dit stukje steen in de Middellandse Zee: Gibraltar! Engels bezit, grenzend aan, en opgeëist door Spanje… Bekendste bewoners zijn apen…

Op de foto – genomen van het hoogste civiel toegankelijk gedeelte – een uitzicht op de noordelijke (militaire) top, en op de achtergrond de Spaanse stad La Linea de la Conceptiòn.

Voorbereiden maar…


Hier stond tot zoëven een oven… Toen zo’n 10 jaar geleden mijn nieuwe keuken geïnstalleerd werd, was die ook voorzien van een oven.  Geen heel bijzonder toestel, het bakte en grilde, en deed dat overigens naar tevredenheid 🙂

Er komt echter ook sleet op zo’n toestel; zeker als het frequent gebruikt wordt.  Het aantal pizza’s dat het inwendige van die oven gezien heeft is zelfs niet voor te stellen.  Lookbroodjes met mozzarella was nog zo’n klassieker.

Dat ik regelmatig volk over de vloer had dat een ongelooflijke eetlust in bovenstaande gerechten had, zal zeker ertoe bijgedragen hebben dat er geleidelijk aan wat mankementen aan het toestel kwamen. Uiteindelijk drong zich de beslissing op om een nieuwe oven te overwegen.

En die komen ze dus morgen plaatsen! Een wat gesofistikeerder model, met onder andere – en daar ben ik wel benieuwd naar – pyrolyse reiniging.  De oven die als het ware zichzelf reinigt (mits er een flinke hoeveelheid energie in te steken; het toestel wordt een uur lang verwarmd tot 500° Celcius), en alle vet en aangekoekt voedsel letterlijk tot stof en as herleid.  Laat maar komen 🙂

Verworpenen

Bijna dag op dag een jaar geleden, postte ik een bericht op dit blog over een nieuwe film van Ivan Noel.  Hij had een Indiegogo-campagne opgestart om via crowdsurfing fondsen binnen te krijgen die hij nodig had om de film af te kunnen werken; een campagne waarop ik ook intekende.

Gedurende het jaar kregen we met zekere regelmaat updates over het verloop en status van het project, om dan – een kleine week geleden – de afgewerkte film te kunnen downloaden.  Nine meals from chaos is een speciale, beangstigende film geworden met een paar onverwachte wendingen, in een eerder grauw kleurenpallet, met beklijvende decors.  Een beter – engels – woord om de decors te beschrijven is haunting… Zeker als je weet dat het echt bestaande landschappen zijn.  Voor de beelden uit Villa Epecuén in Argentinië is maar één beschrijving mogelijk: eerie…

   

Vandaag een nieuwe mail, met de aankondiging van zijn nieuwste project: Rejected, waarvoor via een nieuwe Indiegogo-campagne sponsors gezocht wordt.  Ik heb onmiddellijk ingeschreven,  en mijn bijlage ten opzicht van vorig jaar verdubbeld!

Rejected lijkt op een vervolg op Nine meals from chaos, maar dan een paar honderd jaar verder

In a future medieval world, after the collapse of our civilization, man has repeated all the same mistakes again, and installed a new system of law based on false science and superstitious beliefs. Worst of all their deviances now, is anyone who dares to consume or even touch the sweet-tasting ‘Chisa’ flower. Once caught, they are permanently banished from the village, and made to live a life of solitude and poverty.

Most prone to this deviance are children – known by elders as ‘vessels for evil’ – since their natural curiosity makes them prey to temptation.

Yet these rejected children, left to their own devices, free and as wild as the wind, are discovering the true power of this plant and its teachings.  Its sap contain what most adult fear: a vision of the truth.

Ik ben benieuwd.  Laat maar komen zou ik zeggen!

Omen

omen
(hetomeervoud: omina)
voorteken
(bron: vandale.be)

Zou ik me aan een voorspelling wagen?  Allez vooruit, hier gaan we:

Eind februari, begin maart 2018 wordt ik om 500 € gevraagd

Voilà, simpel toch?

 

Waarom die voorspelling?  Wel, da’s een heel verhaal…

Ongeveer 2 en een half jaar geleden (in mei 2015 om precies te zijn) werd alle contact tussen mezelf en Stan verbroken; dat was zijn keuze, maar er werd door mij wel een duwtje aan gegeven… het was op dat moment vooral belangrijk dat het zijn keuze was; pogingen van mijnentwege om bepaald gedragingen te veranderen waren op niets uitgedraaid, en die gedragingen hadden zich opgestapeld tot een niveau waarin ik me niet meer op mijn gemak voelde in mijn eigen huis.  De teugels hier werden sowieso niet al te strak gehouden, maar dan heb je dat spreekwoord in verband met een vinger en een arm, en het begon een beetje de spuigaten uit te lopen…

spreekwoordelijke druppel was eigenlijk iets wat in de living gebeurde; notabene een plaats waar er een – zichtbare! – bewakingscamera hangt; waar men zich toch een beetje té goed op zijn gemak begon te voelen:

  

If push comes to shove… enzovoort, en uiteindelijk werd het contact tussen ons verbroken.

Fast forward naar 25 december 2017, en ik krijg via Whatsapp opeens Kerst/nieuwsjaarswensen, waar ik neutraal op antwoord. Verder naar zaterdag 6 januari 2018, en ik krijg telefoon met de vraag of hij mag langs komen; dat hij in de problemen zit…

De redenen en achtergronden doen er niet toe, maar de essentie komt hier op neer: door domme beslissingen moest 4000 € terugbetaald worden (aan iemand die niet zuiver op de graat is en in de illegaliteit opereert), waarvan er al 3000 € betaald was, en nu de rest opgeeist werd; een rest die Stan niet had/heeft. Toezegging was bekomen om deze som nog op te splitsen in 2 schijven: de laatste te betalen in maart 2018.

De meeste mensen zullen zeggen dat ik een goedgelovige onnozelaar ben, en waarschijnlijk hebben ze daarin gelijk.  Wat mijn logica ook geweest is; ik heb 500 € voorgeschoten. Voor de laatste schijf zou hij met zijn loon enzoverder zelf kunnen instaan… Afspraak werd gemaakt dat ik in augustus mijn geld terug zal krijgen.

Een andere afspraak was om de banden terug wat aan te halen, en één of twee keer per week weer eens langs te komen. Daar is tot op heden, buiten een paar sms’jes, echter nog niet veel van in huis gekomen.  Misschien wel een – te verwachten – omen…

“Cry harder; he won’t hit so hard!

Today; it would be abuse

Well, fuck you, lady! you DID abuse your son!

On this day…

En dit is dus een terugblik op 4 oktober 2015. Apple heeft er een heel toepasselijk muziekje onder gezet.  Walt had het niet beter gekund 🙂

Treintje

Het is en blijft een rare ervaring om onder de Noordzee door te razen met de snelheid van… een HST- trein. Alhoewel het niet de eerste keer is – verre van – dat ik een Eurostar neem van of naar Londen, blijft er toch altijd een zekere verwondering. Zeker nu er met de nieuwe Siemens treinstellen ook nog eens wifi (gratis!) aan boord is. Wifi onder de zee? Yep, de Franse en Engelse operatoren – elk mooi in één koker van de tunnel – hebben een 3G signaal voorzien.

Dat maakt dat de drukke business-man die onderweg is tussen Parijs of Brussel en Londen gewoon continu kan werken als hij/zij dat nodig zou achten.

En inderdaad, er zijn er wel een aantal die het nodig vinden, merkte ik net toe ik naar de bar wandelde, wagen 9 voor de geïnteresseerden 😉

Blinkende laptop, Surface, en iPad schermen met mails, en – echt wel opvallend – Powerpoint toestanden. Some things will never change 🙂

Posted from underneath the sea – never thought I’d ever say that 😆